G8 Done in l’Aquila
13 Jul 2009 Leave a Comment
in Uncategorized Tags: alterglobalization, Berlusconi, G8, George Clooney, Giorgio Napoletano, globalization, L'Aquila, Obama, Pope Benedict XVI, Qadaffi
Incredible hours we are living these days in Europe, in Italy: the G8 meeting in an earthquake site in L’Aquila, violent hailstorms paralyzing traffic in Milan, a Michael Jackson memorial in front of the Gothic church Il Duomo. Nothing seems too weird, as if different worlds have accumulated in these moments of economic, cultural and climatic collapse.
With the big slogan designed on the ground: YES WE CAMP, the G8 meeting in L’Aquila had started: judged by the Guardian and New York Times as rather dubious, since it was organized by the Italian prime minister Silvio Berlsusconi. Lately, Berlusconi has been covering the front pages of international press because of his lascivious partying with call girls and underage girls. All of a sudden, he is hosting this rather politically unpopular G8 meeting of the world superpowers. Nowadays the aging G8 promoted to be the G14, Including ambitious candidates for a globalized world such as Brazil, India, Mexico. More
Bolesnici i doktori
01 Jun 2009 Leave a Comment
in Uncategorized Tags: balkanization, globalization, Obama
U Americi se ne zna ko pije a ko plaća, kad vam kažem ja koja volim Ameriku i tamo živim već godinama part-time i koja je prošla balkanske ratove i črvsto verovala da se tako nešto neće desiti Americi zato što mogu da sagledaju naše negativno iskustvo i da izbegnu takozvanu globalizaciju balkanziacije. Medjutim, desilo se nešto neverovatno, ja ne umem da objašnjavam istoriju jer ne verujem u njenu objašnjivost nit linearnost niti u postojeće ekonomske i političke kategorije kao što su krah kapitalizma, ekonomska kriza, Poncijeva šema itd. Ali zato gledam i beležim i tako primetim nevidjene stvari kojima se ja sama posle vazdan čudim. Kao na primer, na aerodromu, u Vašingtonu: Obama trubi li trubi američkom narodu koji ga je toliko opitmistički izabrao da moraju da promene navike, da je frka, da će sve propasti al da nije smak sveta ako propadne ono što je neodrživo, da je najvažnije sačuvati zdrav američki duh u zdravom američkom telu…A narod? Širi no duži, sedi zabezeknut, jede french fries, piju ogromne Doktor Peppers slatke napitke i belo gledaju u ekran. Ne veruju to što čuju, odnosno, ne mogu da veruju: žvaću, trepću, premeštaju se sa noge na noge, meškolje po stolicama, gledaju u red vožnje aviona…koji kasne kasne, koji su ukinuti, u kojima nema više ni hrane ni pića…čije stjuardese samo što ne biju…dok se predstavnici kompanija izvinjavaju jer ne stiže crew na vreme iz drugog leta koji takodje kasni…I ne shvataju, mislim ti putnici gradjani, sasvim mi je jasno, ne samo Obamu koga su izglasali, već ni svoje poremećeno mentalno i fizičko zdravlje kao red letenja. Ne shvataju da je to ista priča, da je telo kao avion, da je država kao ta letilica koja više ne zna gde će i kako će iako zna da leti još uvek. Zato što je globalno zagrevanje u pitanju, foot print svakog tog leta, zato što security troškovi koštaju više od osoblja, zato što putnici zauzimaju često i po dve stolice zbog svoje debljine a plaćaju samo jednu. More
